Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Photo a day May, MUM

Μάιος Ημέρα 13η
Οι πρώτες μέρες μαζί της.
Το μωρό μας...
Γεννήθηκε μετά από 30ώρες προσπάθειας. Εγώ, ο μπαμπάς της και η Μαία, η κυρία Λαμπρινή. 
Εγώ καμία υποψία για το τι με περιμένει είχα πάει με το βιβλιαράκι μου, χαλαρά...θα γεννήσουμε και όλα καλά.Η μαία χαμογέλασε με κατανόηση, εντάξει μου είπε μη φοβάσαι. Τελικά εκείνη η καταπληκτική γυναίκα διάβασε ολόκληρο το βιβλίο μου!
 Ήταν 30 δύσκολες ώρες, έντονες, επίπονες, συγκινητικές, με αναμονή, υπομονή και επιμονή,θετική σκέψη και απελπισία, πόνο, γέλιο και κλάμα, θυμό...
Τελικά γέννησα φυσιολογικά. 
Τα καταφέραμε και οι τρεις μαζί...και οι Ζουζού τέσσερις!
Ήμασταν καλή ομάδα...
Ήρθε η μικρή στον δικό μας κόσμο. Ήρεμη και ζεστή "έπιασε" το στήθος και κούρνιασε στην αγκαλιά μου. Αυτό ήταν.
Σε ευχαριστώ αγάπη μου, με έκανες μανούλα.
"Καλωσόρισες στον κόσμο μας, θέλω πολύ να σε γνωρίσω."
Με διδάσκει κάθε μέρα. Μεγαλοψυχία, αθωότητα, αποδοχή. 
Πόσο λίγα ζητάει, εκπλήσσομαι, εντυπωσιάζομαι την θαυμάζω... Πόσο λίγα της είναι αρκετά...Φροντίδα, αγάπη, χάδι και τροφή. Με μία αγκαλιά ξεχνάει τα πάντα το ίδιο και εγώ. Νιώθω τόσο σπουδαία για αυτό!!Μεγάλη τιμή να είσαι τόσο σημαντική για κάποιον. Απαραίτητη. Μου αρέσει το καινούργιο αυτοκολλητάκι μου! 
Νιώθω μια βαθιά ευτυχία,γαλήνη...Τα δάκρυα τρέχουν κάθε στιγμή που περνάω μαζί της τις πρώτες μέρες και όλοι μου λένε "δεν πειράζει είναι ορμονικό". 
Τι να πειράζει...είναι περηφάνια, συγκίνηση, χαρά...Δεν ντρέπομαι καθόλου για αυτά!
Σχεδόν πονάω από ευτυχία και απολαμβάνω τις στιγμές μας. Δεν με πειράζει η αϋπνία και η κούραση, θα ήμουν αχάριστη. Την παρατηρώ, την χαζεύω, την περιεργάζομαι...
Την άλλη μέρα το πρωί ξύπνησα περιμένοντας να μου την φέρουν. Κοίταξα έξω από το παράθυρο και αναρωτιόμουν. 
Δηλαδή τώρα αυτό το κουταβάκι θα το πάρουμε μαζί μας φεύγοντας;
Το κουταβάκι μας...με το ίδιο βλέμμα και τότε και τώρα..."αγάπησε με"...
Είμαστε οι τρεις μας στο σπίτι και φτιάχνουμε την καινούργια μας ισορροπία. Προσπαθούμε, παλεύουμε, δοκιμάζουμε,μαθαίνουμε,μπορούμε...
Υπέροχες εικόνες, αξέχαστες στιγμές. Η οικογένειά μου.
Οι πρώτες μέρες του θηλασμού δύσκολες με πόνο. Έχω κρατήσει τις κουβέντες του γιατρού. "Αν στ' αλήθεια θέλεις να θηλάσεις θα το κάνεις. Αν λες ότι θέλεις, αλλά δεν το πιστεύεις μέσα σου ή φοβάσαι, δεν θα τα καταφέρεις." 
Τα κατάφερα. Βοηθήσαμε η μία την άλλη και τα καταφέραμε, η Ζουζού και εγώ, μαζί. 
Μαζί για πάντα!!Τι γλυκιά σκέψη.
Μου έδινε ασφάλεια αυτό το "για πάντα". 
Δεν έχει επιστροφή. 
Έχει πολλές ευκαιρίες για σωστά και λάθη. 
Το ταξίδι ξεκίνησε. 
Η Ζουζού, ο μπαμπάς της και εγώ...
8 μήνες μετά συνταξιδιώτες στην ζωή, ακόμα απολαμβάνουμε την θέα. 

11 σχόλια:

  1. φανταστική ανάρτηση! Να χαίρεστε την ζουζού σας!
    kathy by anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ και ανταποδίδουμε τις ευχές!

      Διαγραφή
  2. Απίστευτα συγκινητική ανάρτηση.. Να τη χαίρεστε την κουκλίτσα σας! Τί ματάρες που έχει..! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σε ευχαριστώ Ταέλια..τι όνομα κι΄αυτό...

      Διαγραφή
  3. τι γλυκια και συγκινητικη ιστορια!!!!να ναι παντα καλα η νεραιδουλα σας και παντα καλοτυχη!!!!πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πανέμορφη ανάρτηση.... Μαριάνθη μου, να χαίρεσαι την κουκλίτσα σου και εύχομαι να'ναι πάντα γερή και ευτυχισμένη! Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καταπληκτικά μάτια!!! Όλα τέλεια να είστε καλά!!!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πόσο γλυκό κ' συγκινητικό post...
    Να είστε πάντα γεροί, δυνατοί κ' χαμογελαστοί όλοι σας!!!
    Καλώς βρεθήκαμε!!!
    Είμαστε η Γιάννα κ' ο Γιάννης από το http://syros2js.blogspot.com/
    Καλό Σαββατoκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλωσορίσατε φίλοι μου!θα τα λέμε λοιπόν από εδώ και πέρα...πάω να δω και το blog σας

      Διαγραφή
  7. Συνονόματη η ανάρτησή σου είναι πραγματικά πολύ συγκινητική!
    Να τη χαίρεστε, να΄ναι υγιής και ευτυχισμένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. γειά σου Μαριάνθη!!σε ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Σας παρακολουθώ...

who is watching now?