Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

marianth: Έγινα θεία!!!

marianth: Έγινα θεία!!!: Έγινα θεία!!!!! Κάποια πράγματα ξεπερνούν τα προβλήματά μας και μας φωτίζουν την ζωή!!! Έφτασε το πολυπόθητο ανιψάκι μου!!! Το πρώτο...

100 δικτυακοί μου φίλοι!!Σας ευχαριστώ!!

100 φίλοι!!
Το blog μου λειτουργεί μόλις 5 μήνες από τα τέλη Φεβρουαρίου. 
Δεν ξέρω πως σας ακούγεται, αν σας ακούγεται λίγο όμως για μένα 100 φίλοι είναι πολλοί. 100 δικτυακοί φίλοι!!
Ήμουν σχεδόν αρνητική με την ιδέα των blog όταν σιγά σιγά άρχισα να διαβάζω τους http://kapaworld.blogspot.com/ και τα http://anthomeli.blogspot.com/ και http://fraulitsasworld.blogspot.com/ και άρχισε να μου αρέσει η ιδέα. 
Ευχαριστώ τα Ανθομελάκια για την βοήθεια στην αρχή και τα συνεχή σχόλιά τους για το στήσιμο του blog μου. 
Είπα απλά να δοκιμάσω πως είναι να μοιράζεσαι ηλεκτρονικά...
Κρύβεσαι πίσω από την ανωνυμία και το απρόσωπο σκεφτόμουν. Δεν βλέπεις βλέμματα,δεν αντικρίζεις ανθρώπους, δεν ακούς φωνές. Μόνο λέξεις. 
Το μοίρασμα, σημαντικό εργαλείο της δουλειάς μου, ξέρω καλά πως δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι δύσκολο να λες την αλήθεια σου κοιτάζοντας τον άλλον στα μάτια. 
Και ο θεραπευτής καλείται να είναι αληθινός. Και ...ευτυχώς για όλους δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Πάντα με εντυπωσίαζε πως οι θεραπευόμενοι αντιλαμβάνονται τα εξωλεκτικά μηνύματα. Δεν χρειάζεται να το διακυρήττεις την αυθεντικότητά σου, θα ήταν άλλοστε γραφικό. 
Αν είσαι ο εαυτός σου αυτό είναι αρκετό και εκείνοι το ξέρουν. Πολλές φορές είναι δύσκολο, άλλες σκληρό, άλλες φτιάχνει σχέσεις τόσο κοντινές και αγαπημένες, πάντα όμως είσαι εσύ και αυτό μετράει για να βρει και ο θεραπευόμενος τον εαυτό του. 
Έτσι αμφισβητούσα τον τρόπο αυτό επικοινωνίας, μου έμοιαζε ψεύτικος, θολός. 
Είπα όμως να δοκιμάσω. 
Και έμαθα....
Έμαθα το αυτονόητο. 
Έμαθα πως όπως και σε κάθε ανθρώπινη επικοινωνία, έτσι και σε αυτήν, όλα εξαρτώνται από εμένα. Μα φυσικά!! Πως αλλιώς θα ήταν!!!


Όσο δίνεις, τόσο παίρνεις, όσο αντέχεις και θέλεις, δίνεις, όσο ακούς μαθαίνεις...
Μαγικό πράγμα η επικοινωνία...μαγικό και δύσκολο. Συνεχής αγώνας να μην "χάσεις" το βλέμμα του διπλανού, αγωνία αν σε ακούν αρκετά, φόβος μην σε ξεχάσουν ,σε βαρεθούν και χαρά μεγάλη όταν συναντιέσαι...
Συγκίνηση όταν αγαπάς, όταν χαρίζεις μια αγκαλιά αληθινή, όταν γελάς με την καρδιά σου. Συντροφικότητα όταν δεν ντρέπεσαι να κλαίς, όταν δεν φοβάσαι να δείξεις πως φοβήθηκες. Αναγνώριση όταν ζητά συγνώμη, όταν έχεις το θάρρος να πεις "έκανα λάθος " και να το εννοείς μαθαίνοντας από αυτό. 
Ευγνωμοσύνη όταν είσαι καλός ακροατής, ακούς όχι σκεπτόμενος τι θα απαντήσεις, αλλά προπαθώντας να κατανοήσεις, να νιώσεις...
Αυτούς τους 5 μήνες στην παρέα σας, διάβασα ιστορίες χαρούμενες, κέρδισα εικόνες χρωματιστές και γεύσεις γλυκές. 
Ο καθένας εκτίθεται όσο θέλει και μπορεί και όσο επιλέγει και αντέχει και αυτό είναι προσωπική υπόθεση.
 Όμως διάβασα και ιστορίες που με άγγιξαν, γνώρισα και άλλα blog γεμάτα ιδέες, γεύσεις, εμπειρίες και συναισθήματα.
 Δεν μου έλειπαν αυτά από την ζωή μου, όμως πάντα όταν έρχονται είναι ευπρόσδεκτα! Πάντα τα χρειαζόμαστε και αν δεν τους κάνουμε χώρο φεύγουν. 
Σας ευχαριστώ λοιπόν δικτυακοί μου φίλοι!!!!!
Σας ευχαριστώ για όλα αυτά που μου χαρίζετε όποια στιγμή το επιλέξω!!
Σας ευχαριστώ που είστε πάντα εκεί!!Είστε ένας καινούργιος παράλληλος κόσμος που ζει ανάμεσά μας, υπάρχει και αναπνέει!!
Οι άγνωστοι γίνονται σιγά σιγά γνωστοί και οι γνωστοί οικείοι...
Είναι εντυπωσιακό!
Σας ευχαριστώ που μου ανοίξατε τόσο φιλόξενα τα σπίτια σας και τις καρδιές σας!

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Έγινα θεία!!!

Έγινα θεία!!!!!
Κάποια πράγματα ξεπερνούν τα προβλήματά μας και μας φωτίζουν την ζωή!!!
Έφτασε το πολυπόθητο ανιψάκι μου!!!
Το πρώτο παιδάκι της αδελφής μου!!!Ένα μελαχρινό χόμπιτ που μοιάζει περισσότερο στον μπαμπά του και με φιλική συμμετοχή της αδελφής μου!!!δεν πειράζει...εμείς πάλι θα σε αγαπάμε!!!χα!
Η Αλίκη μου έχει άλλη μια πρώτη ξαδελφούλα και την υποδέχθηκε πανηγυρικά!!!
Ζήτω!!!!!
Κοριτσάκι!!!
Καλωσόρισες κοριτσάκι!!!!
Αυτά τα μικροσκοπικά πατουσάκια κάθε φορά με κάνουν να νιώθω σαν να τα βλέπω για πρώτη φορά...
Κάθε φορά είναι η πρώτη φορά σκέφτομαι, γιατί ανήκουν σε ένα νέο μέλος της ευρύτερης οικογένειάς. 
Ένα νέο ανθρωπάκι γεννιέται και μας ομορφαίνει την ζωή. Θα μεγαλώσει, θα διεκδικήσει τον χώρο του και θα μας κάνει πλουσιότερους...
Κάθε φορά το περιμένεις, το ονειρεύεσαι, το φαντάζεσαι και αυτό είναι πάντα καλύτερο από ότι περίμενες!!!!
Καλωσόρισες ξαδελφούλα, εγώ θα είμαι η μεγάλη τώρα!!!!Γιούπι!!!
Ή δεν είναι πολύ καλό αυτό....
Μπα θα με αγαπάνε αρκετά ακόμα και με το νέο ξεδελφάκι....νομίζω...

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ λοιπόν κοριτσάκι στον κόσμο των εκπλήξεων!!!

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Είμαι πολύ θυμωμένη αυτές τις μέρες!!!

Είμαι πολύ θυμωμένη αυτές τις μέρες!!!Μένοντας στην Θεσσαλονίκη και περιμένοντας να γεννήσει η αδελφή μου!!!!προσπαθώ να τακτοποιήσω και κάποιες δουλειές. 
Δουλειές που έχουν να κάνουν με το δημόσιο και την κατάντια του!!!!!
Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι,όχι. Αλλά σιχαίνομαι την νοοτροπία του κακότροπου υπαλλήλου που με βαρεμάρα και ελαφριά τη καρδία σου κάνει την ζωή δύσκολη!!!!!
Δεν ήξερα ότι είναι τόσο δύσκολο να ασφαλίσεις το παιδί σου σε ένα ταμείο ή να αναγνωρίσεις μεταπτυχιακά από πανεπιστήμιο παγκοσμίως αναγνωρισμένο.
Στον ΔΟΑΤΑΠ σου λένε πως είναι θέμα χρόνου μόνο, μια που ο φάκελλος σας είναι πλήρης, αλλά αυτός ο χρόνος είναι ΠΟΛΛΟΙ ΜΗΝΕΣ!! 
Και διάφορα άλλα πιο εσωτερικά της δουλειάς μου στα οποία δεν θα ήθελα να αναφερθώ,που όμως αντικατοπτρίζουν το μπάχαλο που υπάρχει τόσα χρόνια με απογοητεύουν και είναι λυπηρά!!!!!!!


ΘΥΜΟΣ!!!ΠΟΛΥΣ ΘΥΜΟΣ!!!!!
Γιατί εκπλήσσομαι κάθε φορά με την αφέλειά μου πως κάποια πράγματα θα γίνουν γρήγορα και εύκολα γιατί στο μυαλό μου είναι απλά!!
Μοιάζω με πράσινο βλακόψαρο έξω από τα νερά του που όλοι το κοιτάνε με απορία που αγανακτεί!!!
Όχι λοιπόν!!!
Δεν είμαι εγώ το βλακόψαρο που θεωρώ αυτονόητο πως όταν πάω στην δουλειά μου, πάω για να δουλέψω με όρεξη και συνέπεια. 
Δεν είμαι εγώ το βλακόψαρο που θέλω όταν πάω στο ασφαλιστικό ταμείο να μου συμπεριφερθούν όπως μου αξίζει και να με εξυπηρετήσουν όπως οφείλουν γιατί για αυτό πληρώνονται. 
Δεν είμαι εγώ το βακόψαρο!!!!
Σε όλους αρέσει το βρώμικο φαγητό αλλά σε κανέναν δεν αρέσει η παχυσαρκία!!!!
Αυτή η ψιλομύτα κυρία καθόταν αναπαυτικά στον υπολογιστή της, που από τον τρόπο που μιλούσε φαντάστηκα μέχρι και ότι τον είχε κλειστό, και μου έλεγε χαλαρά, "δεν σας βρίσκω στο σύστημά μας...". φυσικά μετά από το κατάλληλο ...... με βρήκε μια χαρά!!!
Λυπάμαι που δεν υπάρχει ένα μαγικό ραβδί να μας ξεχωρίσει...
Λυπάμαι που στην χώρα μας μπαίνουμε όλοι στο ίδιο καζάνι που βράζει...
Η χώρα του ήλιου, της καλύτερης θάλασσας, του καφέ, του καλού φαγητού. Η χώρα που θα μπορούσε να είναι παράδεισος αν οι ιθαγενείς της την αγαπούσαν περισσότερο από τον εαυτό τους. 
Προχθές που προσπαθούσαμε να παρκάρουμε, ήρθε μπροστά μας μια κοπέλα. Πάρκαρε πιάνοντας δύο θέσεις και ευγενικά της ζητήσαμε να κάνει λίγο μπροστά για να χωρέσουμε. 
"ΟΧΙ". 
Το δια νοήστε; Δεν μπορώ να φανταστώ να μου ζητούσαν κάτι τόσο εύκολο και ασήμαντο και να έλεγα όχι....
Τους λυπάμαι αυτούς τους ανθρώπους. Θυμώνω αλλά περισσότερο είναι για λύπηση. Μοιάζουν στην ζωή νικητές όμως το βράδυ πριν κοιμηθείς αν δεν δίνεις δεν έχεις κανέναν στα αλήθεια να σκεφτείς.... Τι θλιβερό... Η μοναξιά του παρτάκια....
Είμαστε ένας όμορφος λαός που πολύ φοβάμαι ότι έχει πολλούς μόνους παρτάκιδες να κυκλοφορούν ανάμεσά μας....
Και η χώρα έχει ναυαγήσει αλλά κανείς δεν νοιάζεται στ' αλήθεια... Η ευθύνη γίνεται μπαλάκι και αλλάζει χέρια διαρκώς. Πάντα φταίει κάποιος άλλος...Δύσκολα ακούς κάποιον να λέει ναι...Συμμετείχα και εγώ στην φοροδιαφυγή γιατί δεν κόβω αποδείξεις...
Και ακόμα δεν σου δίνουν απόδειξη αν δεν το ζητήσεις....Καμουφλαρισμένοι στο ένδυμα του θύματος των πολιτικών και με την δικαιολογία , τι να πληρώσει αφού όλα πάνε στην μαύρη τρύπα....
Και δυστυχώς είναι αλήθεια.... 
Τα πάντα κινούνται με ρυθμούς χελώνας. 
Μόνο που η χελώνα έχει το καβούκι της να κρυφτεί...
Εμείς...
Έκλεισα τα 39 μου χρόνια πριν από λίγες ημέρες και είναι η πρώτη φορά που νιώθω πως μου κλέβουν την ζωή. Μια κούραση με τους ανθρώπους όχι που με περιβάλλουν άμεσα, σε αυτούς είμαι ευγνώμων. 
Αλλά με εκείνους που δεν δίνουν τίποτα σε αυτή την κοινωνία.... και μόνο τρώνε. Θεωρούν πως επειδή κάποιοι είναι πλουσιότεροι εκείνοι δικαιούνται να μην δουλεύουν να μην βοηθάνε τον διπλανό τους, να μην ακούνε, να μην...Θυμωμένοι άνθρωποι...
Κοινωνία σημαίνει ανταλλαγή, συνδιαλλαγή, επικοινωνία, δικαιοσύνη,συντροφικότητα,  συνύπαρξη....
Κανένας δεν μπορεί να μου κλέψει την ελευθερία μου. 
Κανένας δεν μπορεί να με εμποδίσει να γελάω, να ονειρεύομαι, να ταξιδεύω, να αγαπάω, να συντροφεύω τους συνοδοιπόρους μου στην ζωή...να ζω....
Δεν θα τους κάνω αυτή την χάρη όμως έχω την ανάγκη που και που να εκφράζω τον θυμό μου...
Όποιος θέλει να ζει κρυμμένος στην μαύρη τρύπα του νομίζοντας ότι δεν τον βλέπουμε...ας παραμείνει...δεν πειράζει αρκεί να κάνει ησυχία....
Σε όποια δύσκολη καθημερινότητα υπάρχει πάντα η δυνατότητα βελτίωσης στην χώρα μας. Αν υπάρχει το θάρρος της ανάληψης της ευθύνης...τότε ίσως γίνουμε καλύτεροι...
Δεν ξέρω για εσάς...εμείς πάντως θα το προσπαθούμε...
Η ζωή μας μας ανήκει και δεν θα μας την χαλάσει κανένα παράσιτο. Μπορεί να θυμώνω, να μου χαλάει την στιγμή ή την ημέρα, αλλά...θα ζήσω όπως μου αξίζει....ή τουλάχιστον θα το προσπαθώ με χαρά!!!

Οι φωτογραφίες του βυθού είναι από καταδύσεις της αδελφής μου...ΤΕΛΕΙΕΣ!!!!
Αυτή την τελευταία διαλέγω την χρωματιστή...
Χαμογέλα κοιτάζοντάς την...
χαμογέλα έστω και ψεύτικα ...
χαμογέλα κρυφά αν ντρέπεσαι....
χαμογέλα...
έλα χαμογέλα λιγάκι ακόμα....
χαμογέλα και σε λίγο θα δεις πως θα γίνει το χαμόγελο δικό σου...αληθινό...


Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων...

Εγώ, η Αλίκη δηλαδή, επισκέφτηκα μια μέρα την χώρα των θαυμάτων...
Στην μαγική χώρα των θαυμάτων τα χρώματα είναι έντονα και ζεστά. Ζωντανά και γυαλιστερά,τέτοια που τα λιμπίζεσαι. 
Τα γλυκά είναι νόστιμα και μαγικά!Τρως όσο θέλεις και δεν παχαίνεις ποτέ!!!
 Το καλύτερο όμως είναι το κόκκινο. Το χρώμα μου... 
Κόκκινο ζεστό, δυνατό, μαχητικό.  Όποιος τρώει από το κόκκινο γλυκό είναι ο τυχερός και το θυμάται για πάντα. 
 Εκεί φοράς ρούχα φανταχτερά, χρωματιστά και...καθόλου τυχαία, όπως η μαμά μου!!
 Σου βάζουν , άμα θέλεις και ένα μαγικό λαδάκι...εγώ έκλαιγα ...για να σε προστατεύει λέει σε όλη σου την ζωή...
Για όποιον τα πιστεύει αυτά μια που η μαμά μου πιστεύει λέει περισσότερο σε κάτι που ονομάζεται  ανθρώπινη βούληση και θέληση. 
Έχει και η παράδοση την χάρη της όμως...λέει.
Έχει και δωρεάν σπα όπου σε περιποιούνται άνθρωποι που σε αγαπάνε και με αυτό τον τρόπο σου δίνουν λέει την σοφία και την γνώση τους,αλλά και κομμάτι της καρδιάς τους.
Η νονά μου έχει μεγάλη καρδιά και είναι όμορφη και μου φέρνει συνέχεια δώρα!!!
Τι τυχερή που είμαι!!
Ήταν και ένας τύπος, ο υπεύθυνος των σπα που με κρατούσε αγκαλιά και έλεγε στους μεγάλους τι να κάνουν...
 Εμείς θα κάνουμε ότι θέλουμε είπε η μαμά!!
 Σου ανάβουν και ένα τεράστιο κερί, δεν ξέρω ακριβώς γιατί αλλά είναι στολισμένο με μια υπέροχη πελώρια χρωματιστή καρδιά!!!
 Σε αγκαλιάζουν διάφοροι γνωστοί και άγνωστοι άνθρωποι που σου μιλάνε συνέχεια. 
Αυτό άλλες φορές είναι ό,τι ομορφότερο, άλλες ....ας το χαρακτηρίσω απλά ενοχλητικό!!!
Βέβαια τους ξέρουν η μαμά και ο μπαμπάς και εγώ το διασκεδάζω να πηγαίνω σε αγκαλιές και να κάνω γνωριμίες γιατί δεν φοβάμαι τους ανθρώπους.
 Είχε και μικρές νεράιδες με χρωματιστά πρόσωπα..σκέτη γλύκα!
Είχε και μια λουλουδονεράιδα αρχηγό που έκανε τους μικρούς μου φίλους να περάσουν υπέροχα!!!
Έπαιξαν, χόρεψαν, παλέψανε, ζωγράφισαν...και φάγανε και χάμπουργκερ με τηγανιτές πατάτες!!!!
Δεν ξέρω ακόμα τι είναι αυτό αλλά θα το μάθω που θα μου πάει!!!!
Οι άνθρωποι χαμογελούσαν και έμοιαζαν να με καμαρώνουν...
Ήταν εκεί φίλοι αγαπημένοι και συγγενείς και η μαμά και ο μπαμπάς χαιρόταν γιατί κάποιους είχαν να τους δούνε καιρό. 
Μου φέρανε υπέροχα ρούχα και παιχνίδια και μια χρυσή καρδιά!!!
Τους ευχαριστώ πολύ....
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Σας παρακολουθώ...

who is watching now?