Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Πέρασε ένας χρόνος!

Πέρασε ένας χρόνος! Πότε δεν μου φάνηκε γρήγορα, ούτε ξαφνικά.
 Έζησα την κάθε στιγμή και με σημάδεψε για πάντα. 
Η Αλίκη μας έγινε 1 έτους, το Αλικάκι έκανε χθες τα πρώτα του γενέθλια!
Λίγο τα γενέθλια λίγο η εγκυμοσύνη, η συγκίνηση μεγάλη!
Μωρό μου....
Το κοριτσάκι που με έκανε μανούλα... 
Η εγκυμοσύνη μου φάνηκε τεράστια και δεν έβρισκα τίποτα ρομαντικό όπως λένε.
"Η καλύτερη περίοδος της ζωής σου, όλοι σε προσέχουν, ρομαντικές στιγμές...."
Για εννέα μήνες φουσκώνεις, δεν τρως κανονικά, παίρνεις κιλά, έχεις άγχος, πηγαίνεις κάθε τρεις και λίγο στον γυναικολόγο (τι χαρά) και στην τουαλέτα, σου παίρνουν αίμα κάθε μήνα, φαρδαίνεις, βαραίνεις, κλαίς σαν παιδί με την διαφήμιση του jambo, και αν έχεις και θέματα υγείας που είχα εγώ...ξαπλώνεις κιόλας!!!
Άσε που με προσέχουν έτσι και αλλιώς, ευτυχώς!
Όσο ήμουν έγκυος έλεγα, και επιμένω, ότι η εγκυμοσύνη έπρεπε να κρατάει 6 μήνες το πολύ. 
Λίγο να χαρώ, λίγο να προβληματιστώ, λίγο να συνηθίσω στην ιδέα, λίγο να προετοιμαστώ και φτάνει!!
Και ήρθε η στιγμή της αλήθειας...
Ήρθε το κοριτσάκι που μετά από 30 ώρες δύσκολης γέννας και φυσιολογικού τοκετού κούρνιασε στην αγκαλιά μου, και με κοίταξε στα μάτια σαν να μου έλεγε, 
"θα με αγαπάς;εγώ σε έκανα μανούλα..."
Τι υπέροχη στιγμή...Δεν έκλαψα!
Ήμουν τόσο ευτυχισμένη και τόσο εξουθενωμένη. 
Σε εκείνο το βλέμμα υποσχέθηκα να γίνομαι όλο και καλύτερος άνθρωπος. Όχι για εκείνη. Για μένα. Για να μπορώ στο μέλλον να αναμετρηθώ με τον εαυτό μου και να τον κοιτάζω στα μάτια. 
Σε εκείνο το βλέμμα υποσχέθηκα να σπάσω τον κύκλο και να φτιάξουμε έναν δικό μας κύκλο σχέσεων χωρίς φαντάσματα του παρελθόντος. 
Εκείνο το βλέμμα καλωσόρισα και ήταν σαν να γνωριζόμαστε ήδη.
Την άλλη μέρα το πρωί θυμάμαι ξύπνησα όλο αγωνία, πότε θα μου την φέρουν. 
Κοίταξα έξω από το παράθυρο και σκέφτηκα, θα είμαστε για πάντα μαζί....
Έκλαψα από ευτυχία και η λέξη "για πάντα" είχε τώρα νόημα. 
Έκλαψα που ήρθε στον κόσμο αυτό το συγκεκριμένο πλασματάκι...Έκλαψα που η γέννα τελείωσε καλά μετά από 30 ώρες ταλαιπωρία...Έκλαψα που το παιδί μου θα έχει έναν τόσο καλό πατέρα και ήμουν σίγουρη για αυτό. Έκλαψα και σκεφτόμουν, τόση ευτυχία είναι για μένα; Έκλαψα για αυτό το μεγάλο δώρο και ήμουν έτοιμη να το βάλλω στην ζωή μου χωρίς φόβο. Όταν φεύγαμε από την κλινική ο Δ. με ρώτησε "φοβάσαι, τι θα κάνουμε στο σπίτι;".
Του είπα την αλήθεια "καθόλου,καθόλου δεν φοβάμαι, απλά θα την φροντίζουμε, είναι εύκολο..."
"Για πάντα..."
Το νιώθεις πολλές φορές στην ζωή σου, "για πάντα"...κάποιες το εύχεσαι κρυφά...κάποιες το περιμένεις...κάποιες το φοβάσαι...κάποιες υποκρίνεσαι πως είναι "για πάντα"
Τώρα όμως ήξερα πως είναι σίγουρα αλήθεια...
Το σημαδάκι στο μέτωπό της το έχει ακόμα. Έχω και εγώ ένα από χτύπημα στο ίδιο σημείο...
"Για πάντα" αρκεί να αλλάζουμε με τα χρόνια...

Πέρα από τις πρώτες μέρες του θηλασμού που είπα δεν μπορεί έχουν γίνει λάθη εδώ!!
Η γέννα πονάει, ο θηλασμός πονάει!!!Εδώ έχουν γίνει λάθη της φύσης...
Πέρα λοιπόν από αυτές τις απείρου κάλους πρώτες μέρες δεν δυσκολεύτηκα. 
Ήταν σαν η γνωριμία μας να ήταν γραφτή και εύκολη και ο Δ. σε όλα εκεί, είχε πάρει άδεια και περάσαμε μαζί τις πρώτες μέρες, μόνο οι τρεις μας...
Δεν χωρούσε κανένας άλλος στο σπίτι μας...

Ένα χρόνο μετά...
ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΑΛΙΚΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!
Η Αλίκη πάει στο Σούπερ Μάρκετ να ψωνίσει για το πάρτι της!!Οι προετοιμασίες πυρετώδεις και γεμάτες συγκίνηση και ενθουσιασμό! 
Τα πρώτα της γενέθλια!!Το κοριτσάκι μας ήταν τόσο χαρούμενο σαν να το καταλάβαινε! Ήξερε ότι έρχεται μια μέρα ξεχωριστή. 
Η επέτειος της ημέρας που μας γνώρισε;
Και φυσικά πέρασαν σχεδόν όλα από τα χεράκια μου. 
Από την τούρτα, 
την τάρτα σοκολάτα που δαιμονίζει
τα κότσια και τα λουκάνικα με πράσο από την Ελασσόνα

σαλάτες...

 πίτσες φυσικά 
 και εννοείται πατάτες κ.λ.π. κ.λ.π.
και επειδή στην βοήθεια δεν λέμε ποτέ όχι όταν την χρειαζόμαστε, 
τα κεφτεδάκια της θείας Σ. που τα κάνει όπως η γιαγιά μου...η γιαγιάκα μου η Μαριάνθη.
Τι καλά να ήταν χθες μαζί μας χαρά που θα έκανε με το δισέγγονο της...

τα πολύχρωμα τρουφάκια της Ελένης και το ψωμί του θείου Π. 
Το Αλικάκι ενθουσιασμένο με τόσα παιδάκια γύρω της ξεσάλωσε,
 τα οποία την βοήθησαν να σβήσει το κεράκι με μεγάλη προθυμία, ο κακός χαμός...




τα λιλιπούτεια τερατάκια, καμιά δεκαριά για να καταλάβετε, φρόντισαν να μοιράσουν σε όλο το σπίτι παιχνίδια, πατατάκια, σοκολάτες,κεφτέδες και ότι μπορείς να φανταστείς στα πιο απίθανα μέρη. Έπαιξαν κρυφτό στις ντουλάπες μας, και δύο από αγόρια έκαναν βόλτα την Αλίκη με το όχημα,ποιος στην χάρη της!!! 
Το κοριτσάκι μας ήταν ευτυχισμένο και εμείς ακόμα περισσότερο. 
Μια τόσο ξεχωριστή μέρα για εμάς με αγαπημένους ανθρώπους κανονικούς και λιλιπούτειους ταραξίες!!!
Σας ευχαριστούμε όλους!!

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Σας παρακολουθώ...

who is watching now?