Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Γενέθλια! Να τα γιορτάσω ή να κάνω σαν να μην συμβαίνει τίποτα;



Όταν ήμουν μικρή, ή καλύτερα μικρότερη (xi, xi), πίστευα ότι όταν μεγαλώσω δεν θα χαίρομαι πια τα γενέθλια όπως ένα παιδί.








Εντάξει, δεν είναι πια το ίδιο το ξέρω , όμως πάντα υπάρχει αυτό το παιδί μέσα μας που χρειάζεται φροντίδα , για να μπορούμε μετά να φροντίζουμε με χαρά και τα δικά μας παιδιά ως γονείς.


Εύκολα πλέον μπορεί κάποιος να πει, ωχ μωρέ τώρα γενέθλια και γιορτές, τι είμαι μπέμπης....


Όμως πρόκειται για την ημέρα που ήρθε κανείς στον κόσμο. Για αυτή την μοναδική στιγμή των γονιών του και της οικογένειάς του. 


Πρόκειται για την έναρξη μιας ζωής, την αφετηρία ενός απρόβλεπτου ταξιδιού με πολλούς σταθμούς και στάσεις, αποσκευές και εικόνες που κουβαλάμε μαζί μας, εφόδια και βάρη, χαρές και στεναχώριες, επιτυχίες και απογοητεύσεις, επετείους και ατυχήματα, αρρώστιες και δύναμη, απώλειες, ταξίδια και εμπειρίες, έρωτες περαστικούς και σχέσεις ζωής, κόπο και κούραση, κουράγιο και επιμονή, ευτυχισμένες στιγμές και...
η περιπέτεια συνεχίζεται με σένα πρωταγωνιστή!!


Άλλωστε δεν αξίζει τον κόπο να κάνει κανείς κάτι ιδιαίτερο την ημέρα που γεννήθηκε ο ίδιος ή ένας αγαπημένος άνθρωπος; 




Ένα τέτοιο δώρο διαλεγμένο από τον εξάχρονο φίλο μας...










Ξέρω υπάρχουν μίζερες απαντήσεις ρουτίνας όπως δεν έχω κουράγιο,χρόνο,χρήματα...
δικαιολογίες!!! 
Αν πραγματικά κάποιος είναι τόσο στριμωγμένος χωρίς χρόνο, κουράγιο και χρήματα, τι του απομένει; 
Να φροντίζει τουλάχιστον τον διπλανό του, τον άνθρωπό του, εκείνον ή εκείνη που μοιράζεται μικρές προσωπικές στιγμές και μεγάλα καθημερινά μυστικά. 


Τον άνθρωπο που ξέρεις πως κοιμάται και ονειρεύεται, τι τρώει και αν του αρέσουν οι μπάμιες, με τι εκνευρίζεται και αν μαζεύει τα πράγματά του, πως πίνει τον καφέ της και αν αγαπάει τα παπούτσια (εγώ είμαι αυτή). Ποιο χρώμα της ταιριάζει και πόσες τσάντες έχει; Τι ώρα επιστρέφει από την δουλειά και με τι στεναχωριέται; 


Μικρές καθημερινές λεπτομέρειες που συνθέτουν μια ολόκληρη ζωή. 
Και επειδή η ευτυχία που από παιδιά ονειρευόμαστε μοιάζει άπιαστη, είναι αυτές οι στιγμές που την κάνουν χειροπιαστή. 
Η ευτυχία είναι φτιαγμένη από μικρές καθημερινές στιγμές. 


Γι' αυτό ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  και θα φροντίσω εγώ αυτή σου την στιγμή! 
Τα γενέθλιά σου φέτος μαζί με αγαπημένους ανθρώπους και φίλους...


Αξίζει τον κόπο!!


Έτσι λοιπόν αποφάσισα να γιορτάσουμε τα χθεσινά γενέθλια ακόμα και αν ο εορτάζων δεν είχε κάτι τέτοιο στο μυαλό του. 
Ήθελα η μέρα να είναι χαλαρή και χωρίς άγχος και έτσι ξεκίνησα την προετοιμασία με την τούρτα.


Σοκολάτα κουβερτούρα, κρέμα γάλακτος, γάλα, τα γνωστά πουράκια με πραλίνα, πολλή αγάπη και να το αποτέλεσμα!
Το "design" είναι στην φαντασία του καθενός που δημιουργεί στην κουζίνα.










Τι ωραία!

2 σχόλια:

  1. Μπράβο Μαριάνθη, με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη. Ειδικά μάλιστα όταν δεν γιορτάζει κανείς (όπως εγώ), είναι πολύ σημαντικά τα γενέθλια. Είναι πάντα μια αφορμή για χαρά και διασκέδαση!
    Να πάρω τούρτα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι ναι βεβαίως. Αν και οι δικές σου γλυκές λιχουδιές απ' ότι ξέρω δεν παίζονται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Σας παρακολουθώ...

who is watching now?